چگونه بهترین صندلی اپن را بر اساس قد و وزن خود انتخاب کنیم؟

در سال‌های اخیر، طراحی آشپزخانه‌ها و فضاهای نیمه‌ عمومی مانند کافی ‌بار های خانگی، رستوران‌ها و فضاهای اداری مدرن تغییرات زیادی داشته است. کانترها و اپن‌ها به‌عنوان مرز میان فضاها، نقش پر رنگی در معماری داخلی پیدا کرده‌اند و به‌دنبال آن انتخاب صندلی اپن نیز اهمیت دو چندانی پیدا کرده است. اما برخلاف تصور بسیاری از افراد، انتخاب این نوع صندلی نباید صرفاً بر اساس ظاهر، رنگ یا هماهنگی با کابینت‌ها انجام شود. پژوهش‌های منتشرشده در مجلات معتبر ارگونومی و طراحی صنعتی نشان می‌دهد که نشستن روی صندلی نامتناسب با قد و وزن بدن می‌تواند منجر به خستگی زودرس، درد در ناحیه کمر و زانو، و حتی اختلال در گردش خون شود. بنابراین اگر هدف شما یک انتخاب هوشمندانه و بلندمدت است، باید صندلی اپن را از زاویه علمی و انسانی بررسی کنید، نه فقط دکوراتیو. برای مشاهده و خرید انواع صندلی اپن میتوانید به آدرس https://lidoma.org/products/chair/open-chair/ مراجعه کنید.

یکی از مهم‌ترین اصولی که در اغلب مقالات تخصصی طراحی مبلمان به آن اشاره شده، رابطه مستقیم بین ارتفاع نشیمنگاه و ارتفاع کانتر است. اختلاف ارتفاع استاندارد بین این دو سطح، تعیین‌کننده وضعیت قرارگیری پاها، زاویه زانو و حالت ستون فقرات است. طبق استانداردهای ارگونومی، این فاصله باید حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر باشد. رعایت این بازه باعث می‌شود بدن در حالت طبیعی قرار بگیرد و فشار اضافی به عضلات ران و کمر وارد نشود.
به‌طور مثال:
اگر ارتفاع کانتر ۹۰ سانتی‌متر باشد، نشیمنگاه مناسب حدود ۶۰ تا ۶۵ سانتی‌متر خواهد بود.

در کانترهای بلندتر با ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۰۵ سانتی‌متر، نشیمنگاه ۷۰ تا ۷۵ سانتی‌متر انتخاب منطقی‌تری است.

مطالعات علمی منتشرشده در حوزه طراحی نشستن نشان می‌دهد که اختلاف حتی ۵ سانتی‌متر در ارتفاع نشیمنگاه می‌تواند به‌مرور باعث احساس ناراحتی شود. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان توصیه می‌کنند برای خانواده‌ هایی با قدهای متفاوت، استفاده از صندلی اپن جک‌دار می‌تواند انتخاب ایمن‌تری باشد.

قد افراد یکی از عوامل تعیین‌کننده در تجربه نشستن روی صندلی‌های بلند است. افراد قد کوتاه‌تر معمولاً با مشکل آویزان ماندن پاها مواجه می‌شوند و افراد قد بلند، در صورت انتخاب صندلی کوتاه دچار خمیدگی در زانو و فشار روی مفاصل خواهند شد. تحقیقات آنتروپومتریک نشان می‌دهد که صندلی اپن زمانی راحت تلقی می‌شود که کف پا به‌طور کامل روی رکاب یا سطحی پایدار قرار بگیرد و ران‌ها در وضعیت تقریباً افقی باشند. این موضوع نشان می‌دهد که انتخاب صندلی بدون درنظرگرفتن قد، می‌تواند به‌سرعت باعث نارضایتی کاربر شود.

پهنای نشیمنگاه از آن دسته جزئیاتی است که در نگاه اول به چشم نمی‌آید، اما در استفاده طولانی‌ مدت بسیار تعیین‌ کننده است. بر اساس مقالات علمی منتشرشده درباره طراحی سطوح نشستن توزیع وزن بدن باید به‌ گونه‌ای باشد که فشار نقطه‌ای روی استخوان لگن ایجاد نشود. نشیمنگاه‌های باریک این فشار را افزایش می‌دهند و باعث خستگی زودرس می‌شوند.

حداقل پهنای توصیه‌شده برای بزرگسالان: ۴۰ سانتی‌متر

پهنای ایده‌آل برای اکثر کاربران: ۴۳ تا ۴۸ سانتی‌متر

افرادی که وزن بالاتری دارند، بهتر است سراغ صندلی اپن با نشیمنگاه پهن‌ تر و فوم متراکم‌ تر بروند تا هم راحتی بیشتری تجربه کنند و هم دوام صندلی در طول زمان حفظ شود.

مطالعات طراحی صنعتی نشان می‌دهد که فقط ابعاد نشیمنگاه مهم نیست؛ نوع فوم و دانسیته آن و متریال روکش نیز نقش کلیدی در راحتی دارند. فوم‌های بی‌کیفیت در مدت کوتاهی دفرمه می‌شوند و باعث می‌شوند فشار وزن بدن مستقیماً به ساختار اصلی صندلی منتقل شود. در مقابل، فوم‌های استاندارد با دانسیته مناسب، وزن را به‌صورت یکنواخت پخش می‌کنند. این ویژگی به‌ویژه در صندلی اپن که ارتفاع بیشتری نسبت به صندلی‌های معمولی دارد، اهمیت بالاتری پیدا می‌کند.

صندلی‌های اپن به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: مدل‌های ثابت و مدل‌های قابل تنظیم. هر کدام مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند.

· مدل‌های جک‌دار، امکان تنظیم ارتفاع را فراهم می‌کنند و برای فضاهایی که کاربران مختلف دارند بسیار کاربردی هستند. از دید ارگونومی، این قابلیت باعث می‌شود هر فرد بتواند ارتفاع نشیمن را متناسب با قد خود تنظیم کند.

·

در مقابل، مدل‌های ثابت به‌دلیل نداشتن قطعات متحرک، پایداری سازه‌ای بالاتری دارند و برای فضاهایی با کاربری مشخص گزینه‌ای مطمئن محسوب می‌شوند.

یکی از نکاتی که تقریباً در تمام مقالات ارگونومی نشستن به آن اشاره شده، اهمیت وجود تکیه‌گاه پا در صندلی‌های بلند است. نبود رکاب باعث می‌شود پاها در هوا معلق بمانند و این موضوع فشار مضاعفی به ران و کمر وارد می‌کند. وجود رکاب مناسب، وزن بدن را بین نشیمنگاه و پاها تقسیم می‌کند و باعث کاهش خستگی می‌شود.

در طراحی حرفه‌ای صندلی اپن محل قرارگیری رکاب باید با ارتفاع نشیمنگاه هماهنگ باشد. رکاب خیلی بالا یا خیلی پایین، کارایی لازم را نخواهد داشت و حتی می‌تواند وضعیت نشستن را بدتر کند.

تحمل وزن یکی از مهم‌ترین شاخص‌های کیفیت در صندلی‌های اپن است تحمل وزن فقط به جنس پایه محدود نمی‌شود؛ بلکه نوع اتصال، طراحی مرکز ثقل و توزیع بار نیز اهمیت دارد. صندلی‌هایی که به‌درستی طراحی نشده ‌اند، حتی اگر متریال مناسبی داشته باشند، در طول زمان دچار لق‌شدگی یا ناپایداری می‌شوند.

این عوامل در کنار هم، ایمنی و دوام صندلی را تضمین می‌کنند.

در نهایت، انتخاب صندلی اپن نباید تصمیمی عجولانه یا صرفاً سلیقه‌ای باشد. قد، وزن، نوع استفاده، کیفیت متریال و طراحی ارگونومیک، همگی عواملی هستند که در کنار هم یک انتخاب موفق را رقم می‌زنند. فروشگاه لیدوما با تمرکز بر طراحی اصولی، رعایت استانداردهای ارگونومی و ارائه اطلاعات فنی شفاف، این امکان را فراهم کرده است که مشتریان بتوانند با اطمینان کامل انتخاب کنند. تنوع مدل‌ها، توجه به جزئیات نشیمنگاه و پایداری سازه، باعث شده صندلی‌های ارائه‌شده در لیدوما نه‌تنها زیبا، بلکه کاربردی و ماندگار باشند.